جلیل زارع|

به نام او، که قدر را بر ما ارزانی داشت.
شب قدر، دارای فضیلت بسیار است. این شب برابر هزار ماه، یعنی بیش تر از هشتاد سال است. سرنوشت و مقدرات مردم، در شب قدر، معلوم می گردد. شبی که فرشتگان، فوج فوج از آسمان فرود می آیند و حامل رحمت الهی و برکات آسمانی و خیرات فراوان و فیوضات سرشارند:

“انا انزلنا فیه لیله القدر و ما ادراک ما لیله القدر لیله القدر خیر من الف شهر* تنزل الملائکه والروح فیها باذن ربهم من کل امر سلام هی حتی مطلع الفجر*

شب قدر، در یکی از شب های آخر ماه رمضان مخفی است که بنا به مصالحی دقیقا وقت آن تعیین نشده است. هر چند مفسران شیعه، با استناد به احادیث متواتری که از پیامبر (ص) و ائمه معصوم (ع) رسیده، شب های نوزدهم، بیست و یکم و بیست و سوم را شب های قدر دانسته اند.

کلینی در کتاب کافی به سند خود از زراره روایت کرده که گفت: امام صادق (ع) فرمود: اندازه گیری امور، در شب نوزدهم است و ابرام آن در شب بیست و یکم و امضای آن که حتمی می شود، در شب بیست و سوم است. شاید یکی از فلسفه های مخفی بودن شب قدر در شب های مذکور، این باشد که مردم در تمام شب های این ماه مبارک و یا حداقل در سه شب مشهور نوزدهم، بیست و یکم و بیست و سوم، به عبادت بیش تری روی آورند و به اصلاح احوال خود و تصفیه روح و جان خود از آلودگی های دنیا بپردازند.

حق شب قدر است در شب ها نهان
تا کند جان هر شبی را امتحان

نه همه شب ها بود “قدر” ای جوان
نه همه شب ها بود خالی از آن

روایات زیادی تاکید دارد که شب قدر، شب بیست و سوم است تا جایی که روایت آمده که حضرت فاطمه (س) نمی گذاشتند احدی از اهل خانه به خواب روند و روز قبل، آن ها را به خواب دعوت می کرد تا شب بیست و سوم بیدار بمانند و غذای آنان را اول شب، اندک می داد و می فرمود: محروم کسی است که از خیر امشب محروم بماند.
التماس دعا….

کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :