یوسف بذرافکن|

چه روزگار خوبی بود ،دوران کودکی و مقطع دبستان . فصل بهار که می شد مدرسه حقیقت جو غرق گل می شد ،بوی عطر گل محمدی از دور به مشام می رسید ،باغچه مدرسه پر از گل های محمدی می شد ،اردبیهشت ماه که فرا می رسید همه بچه ها خود را داخل بهشت احساس می کردند.

طروات و شادابی کودکی با طراوت فصل بهار و گل های محمدی در هم می آمیخت .کسی جرات نمی کرد به گل های زیبای روی شاخه ها دست درازی کند ، فقط اجازه داشت از دیدن آنها لذت ببرد واز بوی آن مشام خود رامعطر کند . خدا رحمت کند مرحوم مش لیلا(خدمتگزار مدرسه) ،چقدر به گلها و باغچه می رسید .کاش باز هم دوران کودکی باز می گشت و دوباره آن باغچه پر از گل های محمدی را می دیدم !

اینجا را هم ببینید:  یادش بخیر...؛ دم قلعه داریون
کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :