سرويس گزارش داريون نما/ منطقه داریون هرچند به قول خیلی ها:”افتاده ور دل شیراز” اما همین موضوع باعث شده تا همواره در محرومیت قرار گیرد. باید به دانش آموزان سال آخر دبیرستان و هنرستان داریونی احسنت گفت که با وجود کمبود امکانات در داریون با بهترین مدارس شیراز مقایسه می شوند و جالب آنکه در […]

سرويس گزارش داريون نما/

منطقه داریون هرچند به قول خیلی ها:”افتاده ور دل شیراز” اما همین موضوع باعث شده تا همواره در محرومیت قرار گیرد.

باید به دانش آموزان سال آخر دبیرستان و هنرستان داریونی احسنت گفت که با وجود کمبود امکانات در داریون با بهترین مدارس شیراز مقایسه می شوند و جالب آنکه در کنکور هم جزو منطقه یک کشور محسوب می شوند.

یعنی داریونی ها باید با بهترین دانش آموزان کشور که از بهترین مدارس و بهترین امکانات استفاده می کنند رقابت کنند.

جالب آنکه در 40 کیلومتری داریون خرامه قرار دارد که دانش آموزان آنها منطقه سه  و محروم حساب می شوند و از سهمیه  منطقه محروم برخوردارند!

با این وجود اما داریونی ها از قدیم تا الان در رقابتی نابرابر توانسته اند به بهترین دانشگاهها و موسسات آموزش عالی کشور راه یابند.

از این قضیه که بگذریم می رسیم به سایر محرومیت ها و محدودیت های داریون.

نمی خواهیم بحث کهنه قبرستان جدید شیراز را باز کنیم چه اینکه دیگر کار از کار گذشته و این قبرستان هم دیگر مراحل پایانی خود را طی می کند. اما به بهانه سخنان حجت الاسلام والمسلمین عزیزی امام جمعه محترم منطقه داریون می خواهیم اشاره داشته باشیم به مساله قبرستان، البته اشاره ای کوتاه که خدایی ناکرده باعث سوء تفاهم نشود.

همه می دانند مردم داریون با ایجاد و احداث قبرستان در محل کنونی مخالف بودند و در همان برهه زمانی اعتراض خود را به صورت کاملا قانونی و آرام به اطلاع مسوولین رساندند. مسوولین نیز دلایلی آوردند از جمله این  که:” این کار کارشناسی شده و جای نگرانی وجود ندارد”.

نگرانی مردم از بابت فاضلاب این قبرستان بود که گفته می شد به سوی زمین های کشاورزی داریون سرازیر می شود اما مسوولین اعلام کردند که این کار کارشناسی شده و جای هیچ نگرانی نیست در نتیجه این مساله تمام شد.

نکته اما اینجا بود که همان زمان مسوولین به مردم داریون  قول دادند که در عوض احداث قبرستان خدمات ویژه ای به داریون ارایه دهند.

یکی از این خدمات ویژه، بهسازی جاده خطرناک شیراز-داریون بود که هنوز که هنوز است به نتیجه نرسیده است.

پس از گذشت چند سال تنها نیمی از این جاده بهسازی  شده و نیم دیگر تبدیل به یکی از خطرناک ترین جاده های ایران و یا بهتر بگوییم یکی از خطرناک ترین جاده های جهان شده است.

نکته ای که نماینده ولی فقیه در منطقه داریون در خطبه های نماز جمعه هفته گذشته نیز به آن اشاره کرد. اما ظاهرا قرار نیست این جاده به این زودی ها مرمت و بهسازی شود. معلوم هم نیست که روزی چند تصادف باید در این جاده خطرناک روی دهد که شاید…شاید مسوولین محترم اداره راه دلشان سوخت و فکری به حال این جاده قدیمی کردند.

بخش شدن داریون هم از آن قول هایی بود که با وجود تلاش امام جمعه داریون و نمایندگان شورای شهر معلوم نیست کی و چه زمانی به سرانجام برسد؟

 گاهی وقتها آرزو می کنیم کاش نزدیک شیراز نبودیم. کاش به جای 36 کیلومتر 66 کیلومتر با شیراز فاصله داشتیم آن وقت هم منطقه محروم بودیم،هم بخش می شدیم و هم نزدیک شیراز بودیم حالا 36 کیلومتر با 66 کیلومتر چه فرقی می کند…!

توجه: آن دسته از بینندگان سایت “داریون نما” که می خواهند در قسمت نظرات-پایان مطلب- نظرات و حرفهای خود را برای ما ارسال کنند اما آدرس “ایمیل” ندارند می توانند در قسمت آدرس ایمیل از این آدرس استفاده کنند: daryonnama@yahoo.com