محمد امين زارع/ عزاداري حضرت سيدالشهدا در داريون سابقه‌اي طولاني دارد. حتماً خوب به ياد داريم كه در گذشته اغلب نوحه‌سرايان هيات‌هاي داريون افراد با سابقه و بزرگسالان بودند. با شكل‌گيري هيات‌هاي جديد جوانان و نوجوانان نيز به خيل نوحه‌خوانان هيات‌هاي داريون پيوستند. نوحه‌هاي و نغمه‌هاي قديمي با نواهايي امروزي كمابيش متفاوت بودند. ليكن طي […]

محمد امين زارع/

عزاداري حضرت سيدالشهدا در داريون سابقه‌اي طولاني دارد. حتماً خوب به ياد داريم كه در گذشته اغلب نوحه‌سرايان هيات‌هاي داريون افراد با سابقه و بزرگسالان بودند. با شكل‌گيري هيات‌هاي جديد جوانان و نوجوانان نيز به خيل نوحه‌خوانان هيات‌هاي داريون پيوستند. نوحه‌هاي و نغمه‌هاي قديمي با نواهايي امروزي كمابيش متفاوت بودند. ليكن طي اين سالها همواره برخي نغمه‌ها نسل به نسل تكرار شده و هنوز هم در هيات مذهبي به گوش مي‌رسد. شب گذشته در يكي از خيمه‌هاي عزاداري حضرت سيدالشهدا بودم كه نغمه معروف و جان‌گذاري توسط عزاداران براي مدت طولاني تكرار مي‌شد:

امشبي را شه دين در حرمش مهمان است.

مكن اي صبح طلوع

ظهــــــــــــر فردا تن او زير سم اسبان است.

مكن اي صبح طلوع

برخي از گذشتگان اعتقاد دارند كه قدمت اين نغمه شايد به حدود 100 سال برسد. نغمه‌اي كه واقعاً جانكاه و جانگداز است. در داريون نيز از زماني كه در مراسم عزاداري حضرت سيدالشهدا (ع) را به ياد دارم ، قطعه‌‌اي همواره توسط مداحان خوانده مي‌شد. اين نغمه معمولاً داراي چهار مصرع بود پس از هر مصرع كه توسط مداحان خوانده مي شد تمامي عزاداران دست خود را بالا مي برند و با صداي رسا مي‌گويند “يا حسين (ع)”

خوش آن سری که در آن بود هوای حسین

خوش آن دلی که در آن دل بود ولای حسین

خوش آن تنی که بکوی حسین بسپارد جان

خوش آن بدن که شود خاک کربلای حسین

اين قطعه معمولاً در انتهاي نوحه‌ها و بين دو نوحه مختلف خوانده مي‌شد. نمي‌دانم به راستي قدمت اين نغمه چقدر است ليكن چهار مصرع اين قطعه چهار بيانگر چهار آرزوي تمامي دوستداران محمد و آل محمد (عليهم‌السلام) و عزاداران حضرت سيدالشهدا (ع) است. التماس