سايت داريون نما هميشه به دوستان و بينندگان خوب خود مي بالد. يكي از دوستان و همراهاني كه از ابتداي آغاز به كار داريون نما همواره همراه ما بوده هادي شكري است. او با وجودي كه بنا به اقتضاي شغلش در تهران به سر مي برد اما تعصب خاصي بر روي شهر و منطقه خود […]

سايت داريون نما هميشه به دوستان و بينندگان خوب خود مي بالد. يكي از دوستان و همراهاني كه از ابتداي آغاز به كار داريون نما همواره همراه ما بوده هادي شكري است.

او با وجودي كه بنا به اقتضاي شغلش در تهران به سر مي برد اما تعصب خاصي بر روي شهر و منطقه خود دارد و همواره در سايت داريون نما نقطه نظراتش را بيان مي كند.

شكري در مطلب زير دست روي مشكلي گذاشته كه حل اين مشكل مي تواند دوباره شور و نشاطي را در بين جوانان و نوجوانان شهرمان به همراه داشته باشد.

ورزش و تحرک همواره شاخصی بوده برای نشان دادن سطح شادابی یک جامعه .  همچنین ناگفته پیداست که ورزش در پیشگیری از بسیاری از بیماریها نقش بسیار عمده ای ایفا نموده و نیز ابزار مفیدی در مقابله با جرم و اعتیاد است . این مطالب را نه به این دلیل بیان شد که مقاله ای در موردنقش ورزش در ابعاد مختلف اجتماعی بیان شود ، بلکه خواستم  یادآوری نمایم که با از دست دادن این مهم به پیشواز چه مسائلی می رویم .

بگذریم؛ یادم می آید که جوانان دهه های 40 و 50 داریون علاقه خاصی به ورزش تنیس روی میز ( پینگ پنگ ) داشتند.  آن روزها این بازی طرفداران زیادی در بین جوانان داشت که استعدادهای بسیار خوبی نیز در این بین نمایان بود ولی بعد از مدتی این ورزش دچار رکود و کم رنگ و کم رنگ تر شد تا اینکه در سالهای 75-76 مجددا  با فعالیتهای خوبی  که در مدارس راهنمایی و دبیرستان ، کانون فرهنگی  تربیتی مربوط به  آموزش و پرورش و همچنین کانون فرهنگی  تربیتی مسجد امام محمد تقی (ع) داریون  صورت گرفت این ورزش دوباره محبوب جوانان شد. البته نباید از نقش ارزنده برادران بهمن پوردر گسترش اين ورزش غافل ماند .

از مدرسه راهنمایی هاتف اصفهانی زمان ما چند نفر به مسابقات آموزش و پرورش راه پیدا کردند که نتایج خوبی هم كسب كردند . افرادی مانند فرشاد یلمه ، مهدی شیروانی و خیلی ها در آن زمان بازیکنان جوان و نوجوان خوبی بودند .

يادم مي آيد آن سالها آن قدر تنيس روي ميزدر داريون طرفدار داشت كه  برای اين بازی همیشه باید در صف منتظر می ایستادیم.

  ورزشی که با حداقل و ارزان ترین امکانات در دسترس جوانان قرار می گرفت  تا اینکه بنا بر عادت ما داریونی ها ناگهان این علاقه رو به سردی گذاشت و کم کم آن شور و نشاط قبلی از بین رفت .

 كانون مسجد هم دیگر مثل قبل نبود  و نیز  تنها سالن پینگ پنگ داریون تعطیل شد . از آن پس گه گاه در این زمینه حرکت هایی صورت می گرفت ولی هیچ گاه  نتوانست مثل گذشته تاثیرگذار باشد.

واقعا دلیل این دلزدگی را نمی دانم ولی آنچه مشهود است همیشه برنامه ریزی ارگانها و مدیران بخشهای مختلف مخصوصا بخشهایی که با جوانان سر و کار دارد باعث ایجاد نشاط و تحرک در بین جوانان شده است . ناگفته پیداست که نوک تیز این مشکلات هم  مستقیما به سمت این مدیران است و اثرات مخرب این کاهلی به چشم جامعه کوچک شهریمان و مخصوصا جوانان آینده ساز شهرمان است.

 باز هم مثل همیشه امیدواریم که مسوولین محترم ضمن  شناسایی علائق و استعدادهای جوانان شهرمان در فراهم نمودن و تسهیل این شرایط اقدام كنند .