قرار بر تهیه گزارش نبود.می خواستم پس از سالها محیط کانون فرهنگی وحدت آموزش و پرورش داریون را ببینم. برای همین یک راست رفتم  سراغ همان کوچه ای که مدرسه شهید خوش نژاد(هاتف سابق) قرار دارد غافل از اینکه محل کانون ماه هاست عوض شده و به جای دیگری منتقل شده است. البته تابلو “کانون […]

قرار بر تهیه گزارش نبود.می خواستم پس از سالها محیط کانون فرهنگی وحدت آموزش و پرورش داریون را ببینم. برای همین یک راست رفتم  سراغ همان کوچه ای که مدرسه شهید خوش نژاد(هاتف سابق) قرار دارد غافل از اینکه محل کانون ماه هاست عوض شده و به جای دیگری منتقل شده است.

البته تابلو “کانون فرهنگی تربیتی آموزش و پرورش داریون” همچنان بر آن ساختمان کهنه و قدیمی نصب بود اما وقتی در زدم نتیجه ای نگرفتم و در نهايت به وسیله دانش آموزی که آن جا ایستاده بود متوجه شدم که کانون منتقل شده به مدرسه عشایری قدیم.

نکته جالب آن که آدرس آن مدرسه را هم درست نمی دانستم اما حدودش را بلد بودم . در نتیجه با تلفن به یکی دو آشنا بالاخره آدرس محل جدید کانون را گرفتم و رفتم سراغشان.

اینجا هم تابلویی دیگر دیدم با همان نوشته ها:”کانون فرهنگی و تربیتی وحدت داریون”. این تابلو البته بر روی تابلو دبستان سابق عشايري نصب شده بود.

وارد شدم. اولین اتاق سمت راست دفتر کانون بود که صداهای آشنایی از آن به گوش می رسید: صدای چند دانش آموز و البته صدای آشنای یوسف بذرافکن.

در زدم و وارد شدم. یوسف بذرافکن و روح الله برزگر مشغول کار بودند و چند نفر از دانش آموزان عضو کانون هم دوروبرشان بودند.

آنها با دیدن من غافلگیر شدند. شاید فکر نمی کردند در آن ساعت و آن روز به سراغشان بروم.تعدادی از دانش آموزان عضو در حیاط کانون مشغول بازی فوتبال بودند و چه شور و شوقی هم داشتند.

محل جدید کانون فرهنگی آموزش و پرورش هرچند از محل قبلی بزرگتر و بهتر است. اما به هر حال باید به این نکته هم توجه داشته باشیم که از این مکان سالها به عنوان یک محیط آموزشی استفاده شده و ساختمان هایش هم قدیمی است و به قول مدیر کانون در نقطه صفر مرزی قرار گرفته است.

با دیدن شورو اشتیاق و حضور دانش آموزان برای گذران اوقات فراغت خود در یک محیط سالم فرهنگی-ورزشی فکر تهیه این گزارش تصویری به ذهنم خطور کرد و شما در ادامه دیده های مرا در قالب یک گزارش تصویری مشاهده می کنید.

 

ورودي كانون فرهنگي – تربيتي وحدت داريون

 

دانش آموزان عضو کانون مشغول بازی فوتبال هستند

 

يوسف بذرافكن رييس كانون وحدت داريون، او به همراه روح الله برزگر به تنهايي همه كارها را انجام مي دهند

روح الله برزگر از نيروهاي زحمت كش كانون وحدت داريون

 

این تنها کمد حاضر در دفتر کانون است و بیشترین چیزی که در آن جلب توجه می کند تعداد زیاد آلبوم های عکس آن است

یوسف بذرافکن آلبوم خاطرات سالها حضور در کانون آموزش و پرورش را ورق می زند

 

این هم تابلو نسبتا بزرگی است که در دفتر کانون قرار دارد و حاوی مطالب مختلفی است

 

تابلو نام كلاس هاي مختلف كانون

این هم یک سوژه بکر!توپ بچه ها به بالای پشت بام رفته و یکی از آنان برای پایین آوردن توپ به بالای پشت بام تشریف برده است!

 

نمایی از سرویس بهداشتی کانون

عکس دسته جمعی تعدادی از دانش آموزان به همراه مربيان کانون

*******

نوستالژي/يك خاطره:

یادش بخیر سالها پیش که دوران راهنمایی را سپری می کردم تازه کانون فرهنگی تربیتی آموزش و پرورش داریون راه افتاده بود. آن سالها آقای حلیمی مسوول کانون بود.

جناب حلیمی به واسطه آشنایی با برادرم اصرار زیادی داشت تا  عضو کانون شوم. من هم بالاخره این کار را کردم و روزی به محل اولیه کانون(حسینیه مادر حاجی کهندل) رفتم و با پر کردن فرمی عضو شدم. هیچ وقت یادم نمی رود که چند دقیقه پس ازعضو شدن جناب حلیمی بیلچه ای به دستم داد و گفت کمی باغچه را بیل بزن!

آن روز باغچه را بیل زدم اما وقتی کارم تمام شد و از در کانون بیرون رفتم دیگر پشت سرم را هم نگاه نکردم و رفتم که رفتم تا چند سال بعد که یوسف بذرافکن آمد و دور تازه ای از فعالیت های کانون با حضور هنرمندی چون حمید قاسم زادگان جهرمی آغاز شد.

یاد حمید قاسم زادگان هم به خیر. او الان استاد دانشگاه هنر در تهران است…