علي زارع/ از بعضی کوچه های داریون که عبور می کنی مشاهده می کنی که یک جوی آب از زیر درب بعضي خانه ها بیرون می آ ید و وارد کوچه می شود. از بعضی منازل هم یک لوله آب بیرون می آید که آب را از خانه بیرون می آورد آدم فکر می کند […]

علي زارع/

از بعضی کوچه های داریون که عبور می کنی مشاهده می کنی که یک جوی آب از زیر درب بعضي خانه ها بیرون می آ ید و وارد کوچه می شود. از بعضی منازل هم یک لوله آب بیرون می آید که آب را از خانه بیرون می آورد آدم فکر می کند طرف در خانه اش یک چاه آب حفر کرده است ولی وقتی دقت می کنی می بینی این فاضلاب است که بیرون مي آید و همینطور وارد کوچه می شود.

 داخل کوچه باید لباست را بالا بگیری تا خیس و نجس نشوی .اگر هم همان لحظه موتور یا ماشینی عبور کند که آب را به سمتت پرتاب می کند حتما باید یک حمام بروی.

کار به تابستان و زمستان هم ندارد. چهار فصل سال آب بیرون می آید. حالا شما حساب کنید که این آبها جمع شده ودر داخل کوچه ها سرگردان عبور می کند جدولهایی هم که شهرداری درست کرده توسط بعضی افراد پر شده یا پلی زده شده که جلو عبور فاضلاب را گرفته و بوی گند آب فضا را پر کرده است و انواع واقسام پشه روی این آب جولان می دهد.

 حالا در تابستان که همه بیرون نشسته اند بوی آن بسیار نا خوشایند است. تازه پشه ها که پشه محترم سالک هم جزو آن است باعث بیماری سالک و انتقال دیگر میکروبها می شود. و این مساله با فرهنگ شهرنشینی سازگاری ندارد. بنابراین باید تمام همشهریان عزیز به ویژه خانم های خانه دار دقت بیشتری راجع به این مساله داشته باشند که فاضلاب منزلشان را در کوچه نگذارند و آن را وارد چاه فاضلاب منزلشان کنند چون وقتی فردی بیمار شود می تواند این بیماری را به دیگران منتقل کند و احتمال بیمار شدن خودشان هم بالا می رود.

از طرفی جلوه بسیار نامناسبی هم به شهر می دهد. در این سالهای خشک و کم آب اخیر باید تمام همشهریان در مصرف آب صرفه جویی کنند و قدر این نعمت الهی را بیشتر بدانند چون وقتی با بعضی افراد که در روستاهای اطراف زندگی می کنند و از این نعمت محروم هستند صحبت می کنی تمام آنها می گویند بعضی مردم داریون قدر آب را نمی دانند و بیهوده آن را به هدر می دهند .

اگر همشهریان عزیز دهه 60را به خاطر داشته باشند که مردم چه سختی و مشقتی جهت تهیه آب آشامیدنی تحمل می کردند در مصرف این مایه حیات حتما صرفه جویی می کردند .درآن سالها چاه آب داریون رو به خشک شدن کامل بود و تمام منازل مسکونی الکترو پمپ داشتند که با سختی زیاد آب را می کشید.

یادم هست که آن موقع من دانش آموز بودم و کارمان در یک شیفت تعطیلی آب آوردن با بیست لیتری از تلمبه های اطراف داریون بود که این کار هرروز به تناوب تکرار می شد.تا این که چاه جدید حفر شد که از مشکلات حفر آن هم تمام مردم مطلع هستند .پس بیایید قدر این نعمت الهی را بیشتر بدانیم شاید خدای نکرده دوباره آن دوران تكرار شود .تازه آن زمانها آب هاي زیرزمینی بالا بود الان که با این مصرف بی رویه و کمبود بارندگی سطح آبها خیلی پایین رفته است .

در اين مورد چندین بار هم امام جمعه محترم در خطبه های نماز جمعه  تذکر داده اند که همه مردم و ادارات ومسولین باید در مصرف آب صرفه جویی کنند. ضمنا یک پیشنهاد هم به شهرداری داریون دارم که اگر امکان دارد برای آب دادن به چمن ها و درختان شهر از آب چاههای قدیمی داریون که بلا استفاده مانده اند استفاده کنند و از آب دادن با آب شرب خودداری کنند .از زحمات آنها هم کمال تشکر وتقدیر را دارم .