برگرفته از كتاب فرهنگ مردم داريون تاليف جلال بذرافكن/ روز ميلاد امام زمان از خجسته ترين روزهاي سال به شمار مي رفت و با حركت خودجوش مردمي چنين روزي گرامي داشته مي شد. جشن نيمه شعبان بزرگترين جشن مذهبي بود. در اين روز تقريبا همه شيعيان به نوعي در گرامي داشت تولد صاحب الزمان(عج) تلاش […]

برگرفته از كتاب فرهنگ مردم داريون تاليف جلال بذرافكن/

روز ميلاد امام زمان از خجسته ترين روزهاي سال به شمار مي رفت و با حركت خودجوش مردمي چنين روزي گرامي داشته مي شد.
جشن نيمه شعبان بزرگترين جشن مذهبي بود. در اين روز تقريبا همه شيعيان به نوعي در گرامي داشت تولد صاحب الزمان(عج) تلاش مي كردند و شادي خود را نشان مي دادند.


علاوه بر دو مسجدي كه وجود داشت و با پارچه هاي رنگي و قاليچه ها و پرچم ها زينت مي شد؛در بيش تر كوچه ها دكانداران داريوني با آب و جاروب كردن جلوي مغازه و فرش كردن سكوي كنار دكان خود حال و هواي ديگري به اين روز مي دادند.
برخي آب شربت درست مي كردند و بر چهارپايه اي يا سكويي مي گذاشتند و رهگذران را به شيرين كردن دهان خود دعوت مي نمودند.
برخي نيز نقل و شيريني مي دادند و سعي مي كردند خود را از دوستداران آن حضرت نشان دهند.
شب نيمه شعبان و همچنين شب بعد مردم در مسجد پاي صحبت روحانيوني مي نشستند كه از شيراز دعوت شده بودند و درباره نشانه هاي ظهور آن حضرت سخن مي گفتند. اخيرا در اين مراسم شعر و سرود نيز خوانده مي شود.

اين مطلب را اينجا هم ببينيد.