امروز 31 شهریور اولین سالگرد راه اندازی سایت داریون نماست. فکر می کنم این مناسبت فرصت خوبی باشد تا برای اولین بار به بیان برخی ناگفته ها بپردازم و سوالاتی که شاید در ذهن کاربران عزیز داریون نما باشد را پاسخ گویم. ابتدا می خواهم فرق “سایت” و “وبلاگ” را بگویم و از این بیان […]

امروز 31 شهریور اولین سالگرد راه اندازی سایت داریون نماست. فکر می کنم این مناسبت فرصت خوبی باشد تا برای اولین بار به بیان برخی ناگفته ها بپردازم و سوالاتی که شاید در ذهن کاربران عزیز داریون نما باشد را پاسخ گویم.
ابتدا می خواهم فرق “سایت” و “وبلاگ” را بگویم و از این بیان خود هدفی دارم.
راستش باید بگویم وب سایت و وبلاگ هر دو یک کار انجام می دهند این را البته خیلی ها می دانند و من حرف جدیدی مطرح نکرده ام. نکته اما اینجاست که دردسرهای یک سایت نسبتا پربازدید قابل قیاس با یک وبلاگ نیست.
وبلاگ به فضایی در اینترنت گفته می شود که به صورت اشتراکی است. این گفته ام را با مثالی روشن تر می کنم. مثلا سایت بلاگفا سرویس دهنده رایگان وبلاگ است که شما می توانید بدون ریالی هزینه، یک وبلاگ با آدرس دلخواه در آن ایجاد کنید و نوشته هایتان رادر دنیای وب منتشر کنید.
وبلاگ نه هزینه دارد و نه آنچنان مسوولیتی. از طرفی رسمی هم نیست و جایی هم ثبت نشده که بعدا پاسخگو باشی. نظیر وبلاگ در همین داریون و دیندارلو و دودج و تربر و… هم وجود دارد که شما می توانید با یک سرچ در گوگل آنها را بیابید.
حکایت وب سایت اما فرق می کند.وبسایت یک مکان رسمی ثبت شده است که دامنه آن باید خریداری شود. هزینه طراحی قالب یا پوسته، هزینه اجاره و نگهداری سرورو…
سایتی مانند داریون نما که در حد یک سایت محلی بازدیدکنندگان نسبتا زیادی دارد دردسرهایی دارد که خیلی ها از آن بی اطلاعند.
به جز هزینه حدود 400 هزار تومانی طراحی قالب و هزینه خرید دامنه و فضا و…مشکلات اصلی در طول کار خود را نشان می دهد.
سایتی مانند داریون نما نمی تواند مانند سایتهای کم بازدید مثلا با هزینه سالی 50 یا 100 هزار تومان به کار خود ادامه دهد.
هرچه بازدید سایت بیشتر باشد-که البته موجب خوشحالی است-دردسرهای آن هم بیشتر است. بازدید که زیاد باشد شما باید با سروری قوی تر مانند سرورهای مجازی کار کنی.
این خدمات را شرکت هایی هستند که ارایه می دهند. هزینه ماهانه سایتی مانند داریون نما بین 40 تا 50 هزار تومان برای اجاره سرور است. البته به این رقم هزینه نگهداری نیز اضافه می شود که به صورت متوسط ماهیانه بین 60 تا 70 هزار تومان باید هزینه کرد.
تازه تا اینجا هنوز اتفاق خاصی نیفتاده و فقط هزینه شده است. اما امان از روزی که سایت مشکل فنی پیدا کند. مثلا سرور مشکل داشته باشد و مثلا مجبور باشی سرور را عوض کنی. تعویض سرور اما خود حکایتی دارد که در این مجال نمی گنجد.
شما حساب کنید مثلا انتقال سایت از سروری در کشور آلمان به سروری در ایران چگونه روی می دهد؟


پی گیری ها؛ تماس هایی در قالب تلفن و ایمیل و… به شرکتهای مختلف و.. که هر کدام از این ها هم هزینه دارد و هم وقت زیادی می گیرد.
به عنوان مثال چندی پیش به علت بازدید زیاد از سایت مجبور به تعویض سرور و انتقال سایت به سروری قوی تر شدیم. این کار به جز پی گیری های زیادی که می خواهد، دردسرهای زیادی هم دارد. مثلا در همین تعویض اخیر سرور وقتی این کار انجام شد قسمت مدیریت سایت -همان جایی که به وسیله آن مطالب جدید به روز می شود-از کار افتاده بود و درست کارنمی کرد.
سایت از دسترس خارج می شد. محتوای تمام سایت نزدیک بود پاک شود که خوشبختانه چنین نشد. در این باره وقت زیادی از من گرفته شد. بیشتر از 48 ساعت تقریبا شبانه روزی. زیرا مثلا وقتی اینجا صبح است در کشوری مثل آمریکا که سرور در آنجا قرار دارد ساعتی از شب است که قابل تماس گرفتن نیست در نتیجه باید در نیمه های شب تماس برقرار شود.
اینها را اضافه کنید به نق زدنهای کارکنان شرکت یا شرکت هایی که شبانه روز آسایش را از آنها ربوده ای تا سایت همیشه در دسترس باشد و مشکلی نداشته باشد.
تازه همه این مشکلات را که برطرف می کنی می رسی به اینجا که به تو به عنوان مدیر سایت بگویند چرا فلان مطلب را گذاشتی؟چرا بهمان مطلب را نگذاشتی؟ چرا تنبل شدی؟ چرا کم مطلب می گذاری؟چرا در مطلب من یک واو ناقابل پس و پیش شده ؟ چرا و چرا و چرا….؟ و البته مجبور باشی به خاطر شکایت فلان مسوول از کار و زندگی بزنی و به دادگاه بروی و…
قصد درد دل نداشتم و اصلا عادتی به این کار ندارم. اینها را گفتم که بگویم سایت داریون نما شغل من نیست که عشق من است. من نوکر هرعزیزی هستم که از کارم انتقاد کند و پیشنهاد سازنده دهد. اما می خواهم بگویم من هم “کار” دارم و باید برای کسب روزی حلال و برای چرخیدن هزینه های سایت کار کنم. بیشتر هم کار کنم تا وابسته به جایی نباشیم. تا مانند این یک سالی که گذت سرمان بالا باشد و با افتخار بگوییم هرچند نقص داشتیم هرچند عیب داشتیم هر چند ایراد داشتیم و داریم اما لااقل مجیزگوی کسی نبودیم و دستمان جلوی کسی دراز نشد.
زیر بار زور نرفتیم و به یاری خدا از تهدیدها هم نهراسیدیم وباز هم به یاری خدا نمی هراسیم. این درد دلها را گفتم که بگویم اگر بعضی وقتها دیدید داریون نما تنبل شده،اگردیدید دیر به دیر به روز می شود،اگر دیدید بی حال است، حتما پشت پرده خبرهایی است که شاید شما از آن اطلاع نداشته باشید….
حق یارتان