یوسف بذرافکن| در جنوب شهر داریون قنات هایی واقع شده است که از دیر زمان آب قسمتی از زمین هاکشاورزی و باغ های انگور را تامین می کرده است. این قنات که یک سرمایه بزرگ ملی محسوب می شود به علت خشکسالی و بی توجهی کم آب شده است، اما با بارش های اخیر مجددا […]

یوسف بذرافکن|

در جنوب شهر داریون قنات هایی واقع شده است که از دیر زمان آب قسمتی از زمین هاکشاورزی و باغ های انگور را تامین می کرده است.

این قنات که یک سرمایه بزرگ ملی محسوب می شود به علت خشکسالی و بی توجهی کم آب شده است، اما با بارش های اخیر مجددا آب در آنها جریان یافته است و آب قابل توجهی از آن جاری است.

اگر به این قنات های ارزشمند توجه شود می تواند مورد استفاده کشاورزان و باغداران قرار گیرد و باغ های سرسبز انگور و زمین های فاریاب احیاء شوند.

آنچه جای تا سف دارید این است که مسوولین ذی ربط به احیاء این قنات ها توجه نمی کنند . اکنون وضعیت به گونه ای است که اگر این قنات ها که سالهای متمادی است لای روبی نشده است مورد بی مهری بیشتر قرار گرفته و لای روبی نشود کاملا خشک می شوند .

اما اگر مسوولین محلی ذی ربط و کشاورزان همت نموده و نسبت به لای روی این قنات ها و باز کردن مسیر آب اقدام کنند این سرمایه ملی برای نسل های بعدی هم باقی می ماند .باید از مسولین پرسید چرا از بودجه جبران خسارات خشکسالی و سایر منابع برای این کار اقدام نمی شود ؟

در حال حاضر مسیرو جوی آب مسدود شده و روزانه مقادیر قابل توجهی از آب شیرین این قنات ها هرز می رودو کسی هم به فکر نیست.