سید هاشمی| یکی از مسائل مهم و رایج در سیاست ، ائتلافها و همکاری کشورها و احزاب و گروهها و شخصیتها برای رسیدن به اهداف مهم و مشترک است که حتما نمونه های بسیاری از ان را دیده و شنیده اید. در فضای فعلی سیاسی ایران هم با توجه به در پیش بودن انتخابات ریاست […]

سید هاشمی|

یکی از مسائل مهم و رایج در سیاست ، ائتلافها و همکاری کشورها و احزاب و گروهها و شخصیتها برای رسیدن به اهداف مهم و مشترک است که حتما نمونه های بسیاری از ان را دیده و شنیده اید.
در فضای فعلی سیاسی ایران هم با توجه به در پیش بودن انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی، ائتلافهای مختلفی بین شخصیتها و گروهها شکل گرفته است که اگر هدف خدمت به انقلاب وکشور و مردم در چهار چوب قانون و ارزشها باشد، بسیار امر پسندیده و یک نقطه عطف در تاریخ ایران خواهد بود، چرا که نشان می دهد لا اقل گروهی از نخبگان و اندیشمندان و مسئولان و مدیران به این نتیجه رسیده اند که برای دست یابی به اهداف مهم انقلاب و برداشتن بار سنگین مسئولیتها با تک روی وخود رایی و لجاجت و اختلافات به جای نمی رسند و باید از همه ظرفیتها کمک گرفت .امری که هر عقل سلیمی به آن حکم می کند.
موضوع مهمی که در مورد انتخابات شورای اسلامی منطقه داریون قابل تامل است، این نکته است که آیا این رشد فکری و سیاسی در بین نخبگان و شخصیتها و گروههای منطقه ایجاد شده است که بتوانند برای رسیدن به اهداف مهم و کلان منطقه ای اختلافات را کنار گذاشته و با هم همکاری و هم فکری کنند؟! امری که متاسفانه در گذشته کمتر شاهد آن بوده ایم.
وقتی نگاه به انتخاباتهای گذشته می اندازیم کمتر شاهد ائتلافها و همکاری بین کاندیداها و شخصیتهای تاثیر گذار منطقه بوده ایم و از آن تاسف بار تر اینکه همین اختلافات و عدم گذشت و عدم برنامه برای همکاری جمعی، به میان عموم مردم نیز کشیده می شود تا آنجا که متاسفانه شاهدیم درصد بسیار بالایی از آرای مردم داریون در انتخاباتهای مختلف به صورت تک رای بوده و از همه ظرفیتها استفاده نشده است.
نتیجه چنین عملکرد و انتخاباتهایی هم اشخاصی بیرون می آیند که متاسفانه گاها بیشترین اختلاف را با هم دارند و بر اثر تفکر ات شخصی وطایفه ای و محله ای و…. بر سرکمتر موضوع و مساله ای با یکدیگر همکاری و همدلی می کنند که نمونه آنرا در شوراهای گذشته دیده ایم.
در مطالب گذشته سایت داریون نما ،  آقای یوسف بذرافکن درنوشتار اولین های داریون ، درمورد تاریخچه آموزش و پرورش داریون اشاره داشتند که سابقا مدارس خیر آباد و رحمت آباد و بخشهایی از زرقان نیز زیر نظر آموزش و پرورش داریون بو ده اند!!این نکته برای من بسیار عجیب بود که در طول این سالها چگونه شد که منطقه زرقان نه تنها بخش شد بلکه چنان رشدی کرد که در سال گذشته تبدیل به شهرستان شد؟!!
زود قضاوت نکنید امتیاز آنها فقط وجود شاهراه اصلی شیرازبه اصفهان و شکل گیری صنایع مختلف نبود!اگر چه این موارد تاثیر مهمی داشتند ولی مهمترین مساله وامتیاز آنها وحدت وهمکاری نخبگان و شوراها بود.
سالها پیش بنده شاهد بودم که چطور تمام شورا های منطقه زرقان دور هم جمع شده اند و برای رسیدن به اهداف مهم علی رغم اختلافات و تفاوت سلیقه ها با هم همکاری دارند و برنامه ریزی می کنند و چطورازغفلت مردم و مسئولان داریون بهترین استفاده را برده و جمعیت بخش عظیم رحمت آباد را زیر نظر خود بردند وبا افزودن بارجمعیتی خود مقدمات شهرستان شدن را فراهم کردند و در قدم آخر با اجرای طرح مسکن مهر جمعیتشان برای شهرستان شدن تکمیل و زمینه را کاملا مهیا کردند ( مسکن مهری که در داریون علی رغم تلاشهای فردی و پراکنده اعضای شورا درهشت سال گذشته در حد حرف باقی ماند!)
یکی از روشهای آنها این بود که مثلا در انتخابات مجلس شورای اسلامی ، شوراهای منطقه و بزرگان دور هم نشستند و چهار نفر از کاندیداهای صلاحیت دارکه بیشترین شانس پیروزی را داشتند شناسایی و از طرف شورای منطقه به مردم معرفی و از آنها حمایت کامل کردند و فردای رای آوردن این افراد، آنها را به حال خود رها نکرده و مطالبات منطقه خود را پیگیری کردند . نتیجه این سیاست گذاری و راهبرد درست هم این بود که روز به روز به اهداف خود نزدیکتر شدند.
حال همین یک مورد را مقایسه کنید با منطقه خودمان داریون عزیز.
اولا نه تنها سابقه همکاری و برگزاری جلسات و هماهنگی و پیگیری مشکلات از طرف شورای منطقه در حد صفر است بلکه متاسفانه خود شورای داریون نیز به عنوان مرکزیت منطقه دائما با حواشی و اختلافات روبرو بوده به طوری که این اواخر با تنفس مصنوعی فقط نامی از شورا باقی مانده بود!
البته مردم داریون تلاشهای اعضای شورای شهرخود را ارج نهاده و از آنها تشکر می کنند ولی تلاشهای انفرادی و یک یا دونفره برای حل مسائل و مشکلات کجا و تاثیرپیگیری هر پنج نفرشورای شهر ومثلا پنجاه نفرشورای منطقه کجا؟! قطعا ثمرات کار جمعی و مطالبه عمومی بسیار بیشتر و بابرکت تر است .
با این نقطه ضعف بزرگ در عدم ائتلافها و همکاریها و عدم شکل گیری شورای شهر و منطقه ی متحد وهمسو قطعا در انتخاباتهای مهم دیگرمانندمجلس نیز دچار پراکندگی و سردرگمی و فرصت سوزیها بوده ایم وخواهیم بود و به کرات دیده ایم که به جای سرمایه گذاری اکثر مردم روی چهارگزینه ای که ضمن صلاحیت هم شانس موفقیت دارند وهم می توانند بیشترین همکاری را با شوراها و مردم و مسئولین داریون داشته باشند، با بی برنامگی شاهد بیشترین آرای تک رای در منطقه داریون به اشخاص و افرادی بوده ایم که علی رغم تمام ارادت و احترامی که برای آنها قائلیم ولی متاسفانه یا اکثرا موفق به راهیابی به مجلس نشده اند یا اگر هم راه یافته اند امکان مطالبه جمعی و تمام عیار از آنها فراهم نشده است و این اقایان عظمت و تاثیر جمعیت و مردم منطقه داریون را حس و لمس نکرده اند.
امید است در انتخاباتهای پیش رو از فرصتهای از دست رفته گذشته درس بگیریم و با وحدت و همدلی بیشتر ضمن تشکیل شورای فعال منطقه و گروههایی مانند مجمع دانشجویان و نخبگان منطقه ضمن استفاده از تمام ظرفیتها مشکلات مهم از جمله مساله راه و بخشداری و بیمارستان و… را حل کنیم و گامهای مهمی برای توسعه همه جانبه منطقه داریون برداریم.