یوسف بذرافکن| نظم امام خمینی: نظم امام در زندگی به حدی بود که اطرافیان از حرکت و سکون و خواب و بیداری و نشست و برخاست ایشان در می یافتند که چه ساعت از روز و شب است. نماز جماعت: امام همیشه مقیّد بودند که نمازها را به جماعت بخوانند. رفتار با همسایه: در ایام […]

یوسف بذرافکن|

نظم امام خمینی:
نظم امام در زندگی به حدی بود که اطرافیان از حرکت و سکون و خواب و بیداری و نشست و برخاست ایشان در می یافتند که چه ساعت از روز و شب است.
نماز جماعت:
امام همیشه مقیّد بودند که نمازها را به جماعت بخوانند.
رفتار با همسایه:
در ایام تبعید در شهر نوفل لوشاتو در شب ولادت حضرت عیسی (ع) امام به ما دستور دادند شیرینی و آجیلی که برادران از ایران سوغات می آوردند،بین همسایه ها تقسیم کنیم.این مساله برای همسایه ها بسیار جالب بود.روز بعد همه ی آنها با دسته های گل آمدند و از امام تشکر کردند.


محبت بر اهل بیت(ع):
امام در ۱۵ سال که در نجف بودند به طور مرتب زیارت جامعه را می خواندند.امام که در برابر مشکلاتی چون شهادت حاج آقا مصطفی اشک نمی ریزد،اما به محض اینکه روضه خوان بگوید:(السلام علیک یا ابا عبدالله) قطرات اشک از دیدگانش فرو می ریزد.
ساده زیستی:
در نجف در اتاق مجلسی منزل حضرت امام قالی نبود.زیلوهایی بود که از ایران آورده بودند و زیاد مناسب نبود.من به امام عرض کردم که گلیم ها زیاد مناسب نیست و اجازه بدهید فرش بخریم،امام فرمودند :مگر منزل صدر اعظم است؟و اجازه نفرمودند.
دوری از خودستایی:
هرگز ندیده و نشنیده ایم که امام خویشتن را بستاید.
رعایت قانون:
در نوفل لوشاتو ذبح حیوانات در خارج از کشتارگاه بر طبق قانون ممنوع بود.روزی گوسفندی را در محل اقامت امام ذبح کردند.امام با آن که در دیار غیر مسلمانان بودند فرمودند:چون تخلف از قانون حکومت شده از این گوشت نمی خورم.
امام در خانه:
روزی که تعداد میهمانان زیاد بود امام به آشپزخانه آمدند و گفتند:چون ظرفهای امروز زیاد است آمده ام تا کمک شما بکنم.
رعایت بیت المال:
در نجف هوا بسیار گرم بود.هر قدر به امام اصرار کردیم که اجازه دهند یک کولری تهیه کنیم،اجازه نفرمودند.تا آغاز انقلاب اسلامی حضرت امام تلفن نداشتند و شهرستانی ها اعتراض داشتند که ما نیاز به ارتباط با شما داریم و شما تلفن لازم دارید.امام فرمودند:پول بیت المال خرج رساله من و تلفن نشود.
امام در مجالس:
امام وقتی وارد مجالس می شدند هر جا که جا بود می نشستند و غالبا هم دم در و در جمع مردم کوچه و بازار می نشستند.
دوری از تجمّل:
شما در منزل امام یک چراغ اضافی نمی دیدید که روشن باشد و یا در هنگام وضو امام یک قطره آب اضافی مصرف نمی کرد و در فاصله بین مسح و شستن دست شیر آب را می بستند