یوسف بذرافکن| یکی از شغل های داریون قدیم مغازه داری بوده است ،البته مغازه های قدیم با امروز تفاوت داشته است در یک مغازه انواع و اقسام اجناس مورد نیاز مردم به معرض فروش گذاشته می شده است ،شاید باورآن دشوار باشد که در مغازه های قدیم حتی «نفت » هم به فروش می رسیده […]

یوسف بذرافکن|

یکی از شغل های داریون قدیم مغازه داری بوده است ،البته مغازه های قدیم با امروز تفاوت داشته است در یک مغازه انواع و اقسام اجناس مورد نیاز مردم به معرض فروش گذاشته می شده است ،شاید باورآن دشوار باشد که در مغازه های قدیم حتی «نفت » هم به فروش می رسیده است در یک مغازه کوچک انواع لباس های زنانه ، مردانه ، بچه گانه ، پارچه ، کفش، ابزار کشاورزی ، قند ، چای ، داروهای عطاری ، شیرینی ، خشکبار ، قورمه گوسفند ، در حد نیاز مردم عرضه می شده است در آن زمان تعدا د مغازه ها خیلی اندک بوده است ، آن طور که قدیمی ها نقل می کنند ، اولین کسانی که به شغل دکان داری مشغول بوده اند عبارت بوده اند از : ۱ – علی هوشمند ۲- غلامحسین خسروی ۳-گداعلی عسکری ۴- وزیر کاظمی ۵- کاکاخان بردبار ۶-کربلایی سید مرتضی (پدر سید عباس رضایی۷–حاجی علی لباف که اهل داریون نبوده است ولی در داریون کاسبی داشته است .8-کاکا اله هوشیار و 9-کیامرث کشوری

البته همه مغازه داران سرمایه چندانی نداشته اند و گاهی چند نفر با مشارکت هم یک مغازه داشته اند ، در بین آنها مرحوم علی هوشمند از لحاظ مالی وسرمایه از همه کسبه وضعیت بهتری داشته است و از تمام منطقه داریون ، کربال، خرامه و رحمت آباد مشتری داشته است در آن زمان معامله فقط با پول نبوده است بلکه معاوضه جنس با جنس بسیار رونق داشته است . معامله نسیه متداول بوده است ،پیله وری و دوره گری بسیار رواج داشته و مردم برخی از اجناس مورد نیاز خود و از جمله میوه بهاری و تابستانی را از آن ها خریداری می کرده اند ،دوره گردهای بردجی به داریون بسیار رفت و آمد داشته و کاهو و انگور را به داریون می آورده اند ، هرچند در داریون باغ های انگورزیادی وجود داشته است .برخی از مردم ،بویژه زنان بیوه و سرپرست خانوار با خوشه چینی امرار معاش می کرده اند .