به عنوان مثال تیمی مانند شهدای دودج از بازیکنان مستعد و خوبی بهره می برد اما عدم توانایی در مهره چینی بازیکنان در پست های خود توسط سرمربی موجب شده تا این تیم علیرغم شایستگی ،شکست سنگینی در مقابل تیم امید لابیشه بپذیرد

علی مختاری|
با گذشت چهار هفته از مسابقات فوتبال منطقه داریون (جام شهدا)میزان گله مندی و شکایت از نحوه قضاوت و عملکرد داوران در این تورنمنت رنگ و بوی جدی به خود گرفته و  با یک حساب سرانگشتی  می توان پی برد که داوران تنها مقصران اصلی باخت تیم ها نبوده و نیستند .
به گزارش داریون نما در مسابقات فوتبال منطقه داریون 12تیم شرکت دارند که هر هفته چهار بازی نیز انجام می شود. با یک حساب سرانگشتی برای قضاوت هر بازی چهار داور نیاز است در نتیجه 16داور در هر هفته باید حضور داشته باشند.
در این تورنمت جمعا هشت داور وظیفه قضاوت را بعهده دارند و کار آنها  در برابر آفتاب سوزان و هوای پر از گرد و غبار و از ساعت 8صبح شروع شده وتا ساعت 7عصر ادامه دارد.
 این داوران  نه جایی آموزش دیده اند ونه  قضاوتی آنچنانی در سطوح بالاتر انجام داده اند که ما توقع داشته باشیم حتما قضاوت عادلانه و بدون نقصی انجام بدهند بالاخره آنها هم قسم خورده  و قول شرف داده اند که به دور از بعضی مسائل حاشیه ایی ،طوری قضاوت کنند که روی نتایج بازیها کمترین تاثیرگذاری  را داشته باشند .
پس می بایستی  توقع چندانی هم از نحوه ی  قضاوتشان نداشته باشیم و به همین بسنده کنیم که آنها با اختیار خود و از سر دلسوزی و  علاقه شان  به  قشر فوتبالیست خاک خوری می کنند و در آخر هم انواع ناسزاها هم به جان می خرند نا مبادا سوت آنها بر زمین بماند آنها مظلوم هستند و با فهم و شعور بالای خود، کوچکترین عکس العملی از خود نشان نمی دهند آیا براستی حقشان این هست ؟
و اما باید گفت در منطقه داریون ،کمتر مربی حاضر می شود که با جرات باخت خجالت آور خود را  به گردن گرفته و بپذیرد که با اشتباهات بچگانه در مهره چینی تیم خود علیرغم داشتن بازیکنان کارآمدتر در بیرون زمین و همچنین عدم تسلط برنقاط ضعف و قوت بازیکنان ،شخصا  موجبات  باخت سنگین  تیمش در برابر حریفان را فراهم کرده است .
 پس مقصران اصلی باخت تیم ها فقط داوران نگون بخت نیستند .عدم آشنایی این مریبان به فنون مربیگری و نداشتن تجربه و شگردهای پیشرفته ی روز دنیا موجب می شود تا تیم های حاضر پس از هر باختی ،داوران  مسابقه را مقصر بدانند و در پایان هر بازی به جای خسته نباشید به آنها ،تیم داوری را با انواع و اقسام حرفای زشت  و زننده مورد نوازش قرار دهند.
به عنوان مثال تیمی مانند  شهدای دودج از بازیکنان مستعد و خوبی بهره می برد اما عدم توانایی در مهره چینی بازیکنان در پست های خود توسط سرمربی و همچنین بداخلاقی برخی از بازیکنان موجب شده تا این تیم علیرغم شایستگی ،شکست سنگینی در مقابل تیم امید لابیشه پذیرفته  و مجید زارعی  به جای مقصر دانستن خود در این باخت سنگین  آن را به سمت و سوی داور سوق دهد گویا خود اصلا هیچ نقشی در باخت سنگین تمیش نداشته است .
در یک بازی ممکن است داور مسابقه روی یک گل مقصر باشد اما وقتی که یک تیم با پنج گل مغلوب حریف خود می شود داور مسابقه چه نقش تاثیرگذاری  دراین نتیجه ضعیف دارد؟
چرا تیم شهدای دودج بعلت عدم مهره چینی صحیح در دو مسابقه هفت گل دریافت می کند ولی به محض فرخواندن یک مدافع 40ساله خط دفاعش در نیمه دوم بازی با امید لابیشه ترمیم می شود پس مشکل اصلی چیدمان ضعیف بازیکنان در میدان است نه چیدمان داوران.
ما باید واقع بینانه بپذیریم که عدم مدیریت در هر برنامه ایی به شکست خواهد انجامید و مقصر دانستن سایر مسائل حاشیه ایی دردی دوا نخواهد کرد.
در بازیهای دیگر هم وضعیت چندان خوبی حاکم نبود مثلا در بازی بین تیم های عرشیا و ستارگان تربرجعفری نیز توهین و ناسزاهایی از طرف بازیکنان تیم عرشیا نصیب داور مسابقه شد.
متاسفانه باید بگوییم عادت کرده ایم که وقتی تیم دچار باخت می شود فورا به سراغ داور مسابقه رفته و اورا مقصر اصلی باخت تیم قلمداد می کنیم.چرا مربیان و مجموعه یک تیم محلی از زمین و زمان ،هوا، دریا ، باران و برف ایراد گرفته و باخت خود را با آوردن این دلایل نا مشخص و گمراه کننده  طوری توجیه می کنند که کمترین ترکشی متوجه ضعف و ناتوانی خود آنها نشود.
به نظر می رسد با کمی تامل و درایت و افزودن به دانش مربیگری و داوری میتوان از بوجود آمدن چنین حرکات ناشایست و زننده ایی در سطح ورزشی که داعیه جوانمردی و مردانگی در آن موج می زند جلوگیری کرد.