بیا و قلبهای در انتظار آمدنت را شکوفا کن و دلهای منتظر را به مهمانی عطر گلهای نرگس ببر.

یا صاحب الزمان

چه هفته ها به سر شد ، چه شب ها در آرزوی وصل تو به سحر رسید، نیامدی.
چه آدینه ها در حسرت نیامدنت، دلگیر تنها شد، باز هم نیامدی
آقا جان، پس کی میایی، مژده حضور سبزت را به هر کوی و گذر میرسانی.

مولایم

بیا و قلبهای در انتظار آمدنت را شکوفا کن و دلهای منتظر را به مهمانی عطر گلهای نرگس ببر.
میدانم لیاقت مهمانی شما را نداریم و لایق دیدن روی زیبایت نیستم،

اما،
دیر زمانی است که خانه سرد تاریک قلبمان را با نور وجود شما آذین بسته ایم، کوچه های در به در دلمان را با اشک چشمهای منتظرمان جلا داده ایم و قلبهای در انتظار وصال را سنگ فرش حضورتان کردیم تا شاید لایق کلمه انتظار شویم، شکوه آمدنت را به نظاره بنشینیم.
ای یوسف زهرا( س )
پس کی دیدارت درمان دلهای عاشقان می شود.
هراس داریم عمرمان به سر آید و حسرت آمدنت بر بند بند وجودمان بنشیند.
آقا
آقای مهربانم ،
در این غربت تلخ روزگار ما، دلهایمان غبار غم گرفته، جمعه هایمان در غم نیامدنت سرد یخ زده شده،
پس کی میایی تا زمین تاریک ما، نور آمدنت را بگستراند و گرمای وجود آسمانیت جانی تازه به منتظران ظهور بدهد.
پس بار دیگر با تمام وجودمان برای ظهور سبزت بردلهای منتظر ، دست به دعا برمیداریم و با هم نجوا می کنیم
” اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

ارسال کننده مطلب:سپیده