سی و یکم شهریور ماه سال ۱۳۹۰ هر سال، برای من یک خاطره است. خاطره روزی به یادماندنی، روی که توانستم یکی از رویاهایم را برای منطقه همیشه جاری و جاویدانم-داریون- محقق سازم.

این که می گویم منطقه داریون منظورم دیندارلو و دودج و کوشک مولا و سه تربر و ایزدخواست و بردج و …است نه فقط شهر داریون بلکه منطقه داریون.
در آن سالها که اینترنت مانند امروز همه گیر نبود و شبکه های مجازی و پیام رسان هایی مانند تلگرام و واتساپ و وایبر و… هنوز قدرتنمایی نمی کردند.

نام داریون که در موتور جستجو گر گوگل سرچ می شد نتیجه خاصی نداشت جز معرفی نهر داریان در شوشتر و معنی لغوی داریون در لغت نامه آنلاین دهخدا، دیگر چیز دندان گیری از داریون نصیبت نمی شد.

همین مساله هم بود که ایده ایجاد سایتی برای داریون در ذهنم نقش بست و در کمتر از یک سال آن را عملی کردم.

حالا خوشحالم که در موتورهای قدرتمند جستجو مثل گوگل وقتی نام داریون سرچ می شود در همان صفحه اول گوگل و در همان خط اول، داریون نما پدیدار می شود و این همان آرزویی بود که هفت سال پیش به دنبالش بودم و خوشبختانه به آن رسیدم.

البته ناگفته پیداست که داریون نما حاصل یک کار گروهی است. منِ تنها به هیچ وجه نمی توانستم این راه سخت و ناهموار را طی کنم.

قطعا اگر نبود کمک و همکاری اعضای تحریریه و خبرنگاران داریون نما بنده نیز به جایی نمی رسیدم. بزرگوارانی که چون نمی خواهم نام عزیزی را در نوشتنم فراموش کنم و باعث تکدر خاطرشان شوم از هیچ کدامشان نامی نمی برم اما می گویم که اگر نبود تلاش و زحمت همه آنها، داریون نما در نقطه ای که الان ایستاده،نمی ایستاد و درجا می زد.

حالا هم نمی خواهم بگویم احیانا شق القمر کرده ایم. حرفم این است که در حد توان کاری برای منطقه داریون انجام داده ایم اما باید بر تلاش خود بیافزاییم تا بتوانیم کاری بهتر و درخور مردم بزرگ منطقه امان انجام دهیم.

عادت به ناله کردن ندارم و نداریم. انتظاری هم از هیچ فرد و گروه و نهاد و ارگانی هم نداشته و نداریم. اگر قصد انتظار داشتن و از این مسایل بود که اصلا این کار شکل نمی گرفت.

در روز خبرنگار یا در سالگردهای داریون نما تشکر و لوح تقدیر و هدیه را که ابدا نمی خواهیم اما چرا لااقل به جای یک تشکر خشک و خالی تلفنی، پیغام و پسغام شکایت می شنویم خود دردی است که نمی خواهم زیاد به آن ورود کنم.

مهم این است که شما مردم بزرگوار و عزتمند منطقه داریون هستید. تا شما هستید داریون نما هم هست. با افتخار هم هست و تا حد توان می کوشد زبان حال شما باشد. می کوشد فرهنگ غنی اتان را بسط و گسترش دهد. می کوشد امید دهد. می کوشد نام داریون و داریونی را تا ابد جاودان و زنده نگه دارد. پس چه باک از تهدیدها و کم توجهی ها و احیانا بی مهری ها.

کلام آخر این که تا شما باشید و بخواهید، داریون نما هم هست و همواره می کوشد تا بهتر شود و در راه بزرگی که قدم گذاشته مستحکم حرکت کند.

حق یارتان باد.
متولی سایت داریون نما