دفترچه خاطراتهمه

یاد نیکان (قسمت دهم )مرحوم جانقلی یارمهدی

یوسف بذرافکن|

این دنیای فانی و گذران مانند ابر و باد می گذرد،اما نیکان روزگاران از این چند روز دنیا برای سرای باقی نهایت استفاده می کنند ،به این دنیا بعنوان مزرعه آخرت می نگرند و بذر نیکوکاری را می کارند ، صدقات جاریه را ذخیره آخرت خویش می سازند، یاد خود را جاودان می کنند . یکی از کسانی که نام نیکش زبانزد مردم داریون است« مرحوم حاجی جانقلی یار مهدی » است.

آن مرحوم با بنای مسجد، خود را تا پایان این دنیای فانی شریک پاداش نماز و عبادت مومنین نمود . چه بسیار مومنانی که در مسجدی که ایشان بنا کرد به نماز ،دعا و عبادت پرداختند .

این مسجد سنگر مبارزات مردم انقلابی داریون بر علیه رژیم ستم شاهی و مرکز تبلیغات نیک مردانی همچون سردار شهید حاج شیر علی سلطانی بود . مسجد خانه خدا و مومنین است ،مسجد بنایی است که غیر قابل تغییر کار بری است و تا ابد مسجد باقی می ماند . بحمد لله کار تجدید بنای این مسجد توسط عده ای از آغاز شده است و با پایان بازسازی مسجد باز هم آن مرحوم در عالم برزخ از حسنات فراوان آن برخوردار خواهد شد در ضمن هنوز مسجد جامع داریون (موسم به مسجد سید عباس ) همچنان در انتظار باز سازی و دستان نیکوکاران است .

نوشته های مشابه

4 دیدگاه

  1. سلام و عرض ارادت خالصانه خدمت شما فرهنگی عزیز منطقه ی داریون… خدا رحمت کند مرحوم جانقلی یار احمدی و مرحوم سید عباس رضایی و سایر بانیان و خادمان مساجد و حسینیه های داریون که با هر عبادت خالصانه و کار فرهنگی مفیدی که در مساجد داریون انجام می شود، سرایی در بهشت جاوید برای این بزرگواران بنا خواهد شد…وخدا به شما برادر بزرگوار که از آنان به نیکی یاد می کنید خیر و برکت بدهد…
    … نخستین مسجدی که پس از باز سازی، ساخته شده بود، به نام خادم آن شناخته می شد و موسوم بود به “مسجد سید عباس”. بنای کاه گلی آن مساحتی نزدیک به 150 متر مربع را در بر می گرفت و تشکیل شده بود از یک سالن ساده و بزرگ مستطیل شکل که درهای آن رو به قبله باز می شد و یک حیاط کوچک پیش رو داشت.
    مسجد دیگری نیز بعد ها ساخته شد که به نام بانی آن مسجد حاجی جان قلی نام گرفت. ساختمان آن کمی پایین تر از سطح زمین بود و چند پله ی سنگی در ابتدای در ورودی کار گذاشته شده بود. این مسجد، تفاوت چندانی با مسجد قبلی نداشت. تنها برتری آن، حوض آبی بود که در وسط حیاط قرار گرفته بود و با آب چاه پر می شد.
    “به نقل از فرهنگ مردم داریون اثر ادیب فرزانه جناب آقای جلال بذرافکن”

  2. خدا رحمت کند ایشان وسایر بانیان خیر را انشااله که اطلاعات کاملتری از ایشان و خانواده اش در اختیار سایت قرار گیرد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن