دفترچه خاطراتهمه

داریون قدیم؛از شرکت تعاونی تا بانک صادرات داریون

یوسف بذرافکن|

استقبال کاربران محترم از مطالب «داریون قدیم »باعث شد یک بار دیگر کار تحقیق و پرس و جو در این مورد را دنبال کنم .امیدوارم که داریونی های عزیز با ارسال دیدگاه های خود مطالب را تکمیل نمایند . لازم به یاد آوری است که چون این تحقیقات شفاهی و بر اساس حافظه افراد قدیمی است ممکن است حافظه این افراد کهنسال کاملا آنها را یاری نکند و یا در مورد اسامی یا نام خانوادگی افراد اختلافاتی بوجود آید و همچنین مطالبی از قلم بیفتد .

شرکت تعاونی روستایی داریون :

در حدود پنجاه سال قبل شرکت تعاونی روستایی داریون در زمینی که مردم اهدا ء نمودند با پول سهامداران در نزدیکی منزل مرحوم رئیس طمراس دریانی تاسیس شد . آن طور که بزرگان نقل می کنند این شرکت تعاونی فقط یک شرکت تعاونی مردمی نبود بلکه در آن مرکز ، کارها و فعالیتهای مختلف و متنوعی انجام می شد است .

«سربازگیری » و اعزام سربازان به اجباری درهمین محل انجام می شده است ، مهد کودک و کودکستان نیز بوده است که دولتی بوده و به کودکان و نونهالان یک وعده غذای گرم رایگان می داده اند ، مواد غذایی آن را دولت می داده و کار پخت و پز به نوبت هر روز به عهده یکی از مادران بچه ها بوده است .

مرحوم عبد الرحیم در آنجا کار می کرد ه است ، در این مکان جشن های ملی  ، اجرای تاتر ، و شعبده بازی انجام می شده است . در ابتدا هر نفر با پرداخت مبلغ بیست تومان سهام دار شرکت تعاونی می شده است و چون در آنجا وام نقدی هم به سهامداران داده می شده است برخی از عوام آنجا را «بانک» هم می گفته اند.
بانک صادرات داریون :

در داریون قدیم در نزدیکی مسجد مرحوم حاجی جان قلی در ساختمانی که متعلق به حاج عنایت اله محجوبی بوده است یک بانک صادرات هم وجود داشته است که به خدمات بانکی از قبیل دادن وام ، صدور چک ، دریافت و پرداخت پول می پرداخته است .این بانک فقط یک نفر کارمند داشته است که همه کارهای بانک را انجام می داده است ، علاوه بر آن یک نفر نوجوان هم کارهای خدماتی و رفاهی بانک را انجام می داده است . مردم از آقای بخشنده بعنوان اولین مسئول این بانک به نیکی و خوبی یاد می کنند آنها می گویند : آقای بخشنده مردی متدین ، خوش اخلاق و مهربان بود و مردم را به دینداری دعوت می کرد و خودش الگوی خوب در امور مذهبی و اخلاقی بود.

کارمند بانک در نزدیکی بانک سکونت داشته و با مردم روابط حسنه ای اجتماعی داشته است .پس از آقای بخشنده آقای ثابت و بعد از آن آقای امامی مسئول بانک صادرات داریون می شود ، این بانک حدود چهار تا پنج سال فعالیت داشته است اما به دلیل کمبود نقدینگی و سرمایه ناشی از بدی وضعیت اقتصادی مردم و عدم رونق کشاورزی و کسب و کار، متاسفانه این شعبه تعطیل می شود و تا کنون جایگزینی برای آن بوجود نیامده است که این هم از عجایب داریون است . اگر خداوند متعال کمک کند در مورد داریون قدیم تحقیقات دیگری هم انجام داده ام که به محض تکمیل تقدیم خواهم کرد .

نوشته های مشابه

2 دیدگاه

  1. با سلام و تشکر ویژه از عزیز دل برادر، جناب آقای بذرافکن که در احیای فرهنگ مردم داریون از هیچ کوششی دریغ نمی ورزند…..
    همان طور که جناب آقای بذرافکن فرمودند، حدود سال 1350 شعبه ای از بانک صادرات افتتاح شد ولی زیاد دوام نیاورد و به علت کسادی کار، تعطیل شد. اما پیش از آن- حدود سال 1335- صندوق خیریه ای وجود داشت که با مشارکت چند تن از خیرین راه اندازی شده بود و نیازهای جزئی مردم را بر طرف می کرد. این صندوق، با یک رییس ، یک منشی و حسابدار و یک صندوق دار اداره می شد. رییس صندوق پس از بررسی تقاضا، درخواست متقاضی را- که معمولا کم تر از یک تومان بود- به حسابدار حوالت می داد و او پس از ثبت در دفتر، به حسابدار سفارش پرداخت می کرد.

    احساس می کنم این صندوق، باید در دل همان شرکت تعاونی بوده باشد، که آقای بذرافکن فرمودند.

    *در نوشتن این دیدگاه، از کتاب “فرهنگ مردم داریون” اثر کم نظیر ادیب فرزانه جناب آقای جلال بذرافکن استفاده شده است.
    زلال و پاک باشید مثل آب قنات های تنگه در….

  2. بانکداری به شيوه نوين در ایران از اوایل سال 1300 هجری شمسی بدلیل ضرورتهای اقتصادی و سیاسی آغاز شد اما از آنجايي که نخستین بانکهای ایراني تا حدودي با حمايت دولت و در راستای تحقق خواست و منافع حکومت شکل گرفته بودند کمتر به جلب رضایت آحاد مردم توجه داشتند از اینرو به غیر از عده قلیلی که دارای مکنت و سرمایه زیادی بودند، اکثریت مردم ترجیح می‌دادند به جای پس‌‌انداز وجوه مازاد خود در بانکها، به رغم وجود تمامی مخاطرات احتمالی پول-های نقد خویش را در خانه نگهدارند بطوری که براساس آمار منتشره در سال 1330 (هجری شمسی)؛ «از کل اسکناس و مسکوکات منتشره ایران تنها حدود 11 درصد آن در اختیار بانکها و 89 درصد مابقی آن در پستوهای منازل و صندوقچه‌های شخصی مردم و به عبارتی به صورت راکد و خارج از چرخه مالی و اقتصادی کشور نگهداری می‌شده است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن