دفترچه خاطراتهمه

خاطرات قدیمی از زمین فوتبال داریون/تا تیم داریون گل نمی زد بازی تمام نمی شد!

یوسف بذرافکن|

خاطرات دوران نوجوانی در ذهن آدم نقش می بندد و کمتر فراموش می شود این خاطره به زمین فوتبال داریون مربوط می شود زمینی که هم سن و سال های من ده ها خاطره از آن دارند واکنون سال ها است که بلا تکلیف رها شده است .

یادم است داریون تیم های فوتبال زیادی داشت . یکی از این تیم های تیم « کارگر » بود که اکثریت بازیکنان آن را کارگران تشکیل می دادند .

شهید علی بذرافکن یکی از بازیکنان این تیم بود ، برروی لباس آنها به انگلیسی کلمه Worker.نوشته شده بود .

عکس تزیینی است

از کنار زمین فوتبال آب چاه عبد الحسین خورشیدی می گذشت که بازیکان از آب آن می خوردند در موقع فصل تابستان که مسابقات فوتبال برگزار می شد بین دو نیمه به بازیکان نوشابه می دادند در اکثر جمعه ها تیم های از شیراز و خرامه و روستا ها برای مسابقه به داریون می آمدند .

تیم های شاهین ، عقاب ، امید ، اتحاد و هدف از سایر تیم های فوتبال داریون بود . وقتی مسابقه فوتبال برگزار می شد معمولا آقای ولی شکری داور وسط بود .اگر تیم های داریون گل خورده بودند او تا زمانی که تیم داریون گل مساوی را نمی زد بازی را ادامه می داد گاهی یک بازی فوتبال تا دوساعت هم طول می کشید .

روزهای جمعه در زمین فوتبال غوغا بود ، یک داریون بود و یک زمین فوتبال . تماشاگران دور تا دور زمین می نشستند و تیم های مورد علاقه خود را تشویق می کردند .البته تیم های داریون برای مسابقه به شیراز و سایر شهرستان ها مسافرت می کردند خلاصه می شود ار خاطرات زمین فوتبال یک کتاب قطور چند صد صفحه ای نوشت !

نوشته های مشابه

4 دیدگاه

  1. واقعا” ياد آن دوران بخير من كه سن و يالم به آن دوراني كه جناب آقاي بذرافكن ميفرمايند قد نمي كشد ولي دوران كودكي و نوجوانيمان در همان زمين فوتبال يا جاخرمني سپري شد كه با همكاري آقايان شهاب روئين تن قادر علي بذرافشان و غلام برزگر يك تيم نوجوان را از دانش آموزان مدرسه هاتف اصفهاني به نام تيم ميثاق تاسيس كردند .
    جاداره از تمامي اونهايي كه براي سرگرمي و نشاط فرزندان اين مرز و بوم تلاش ميكنند قدر داني كنم .
    به اميد فردايي روشن…

  2. جالب بود، پس این رفتار بین داریونی ها ریشه های ژنتیکی دارد! منم تا جایی که یادم میاد در هر بازی و مسابقه ایی تا نمی‌بردم به پایان بازی رضایت نمی‌دادم …

  3. غلام برزگر مردی برای تمام فصول!!
    ای جانم یادش بخیر چه دورانی بود .دیدار تاریخی صنعت نفت آبادان و عقاب داریون نیز بسیار زیبا بود

  4. یادش به خیر .خاطرات این زمین فوتبال نوستالژی زمان کودکی خیلی ازبچه های دهه 50 واوایل دهه60 هست..شاید به جرات بشه گفت که خیلی از ما نظم وانصباط را ازکودکی ازهمین زمین وتیم های فوتبالی که دربالا نام برده شدند به یادگارداریم.یاد همه عزیزانی که اون زمان دراین تیم ها وزمین بازی کردند والان دربین ما نیستند گرامی باد…
    ولی ایکاش با پیشرفت جوانانی که اون زمان دراین زمین فوتبال بازی میکردند شاهد پیشرفت ساخت وساز این زمین نیز بودیم .زیر کشت چمن رفتن این زمین حسرتی است که به دل همه فوتبال دوستان داریون مانده است وگویا هیچ قدمی برای این مهم برداشته نشده است

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن