سرانجام انتظار به پایان رسید. انتظاری سخت و ویرانگر.چهار ماه انتظار کم نیست برای وداع با پیکر مطهر قبله دل ها.
چهار ماهی که لحظه لحظه اش درد و حزن و اندوه بود. کینه توزی دشمنان قسم خورده دین و مملکت و در خون غلتیدن مدام ملتی که تنها جرمش این بود که به تاسی از امام و پیشوایش حضرت سیدالشهدا حسین بن علی (ع) مرگ با عزت را بر ننگ و ذلت ترجیح می داد و خواهان استقلال کشورش بود، از یک سو و محروم ماندن طولانی مدت از تشییع پیکر پاک و مطهر امام و مقتدای شهیدش و انتظار روشن شدن دیدگانش به جمال پرنور امام و مقتدای حی و حاضر و کشتیبان سفینه ی نجات دین و مملکت در تلاطم امواج آخرالزمانی کینه توزی هایی که تازگی ندارد و نخواهد داشت تا انشاالله با هوشیاری و بیداری امام و امت و پیوند خوردن آن به ظهور منجی عالم بشریت به سوی ساحل امن و آسایش و آرامش هدایت شود، از دیگر سو.
و اما: من، انتظارهای سخت و جانفرسا را پیش از این نیز بارها به جان خریده بودم. ولی جنس این یکی با همه ی آن ها تفاوت فاحش داشت. که آن ها عمومیت داشت و همین تسکین دهنده بود ولی این یکی منحصر به فرد و ویرانگرتر از آن بود که در وصف و بیان گنجد.
وقتش بود. سرانجام امروز 13 تیرماه 1405 ه.ش این انتظار تلخ و ویرانگر پایان یافت.
بعد از نماز صبح، همراه با خیل عشاق سینه چاک، راهی قبله دل ها، مصلای تهران شدم برای وداع با پیکر فرزند زهرا و خانواده مظلومش.
ایستگاه شهید بهشتی از مترو پیاده شدم و با چشمانی اشکبار غرق در سیل گسترده جمعیت مشتاق و سینه چاک و منتظر، راهی میعادگاه یار شدم.
اولین قدم امضای عهدنامه با امام شهید و رهبر راستین انقلاب بود.
شعارهای مردم در مصلا نیز برآمده از دلتنگی، احساس فقدان، تأکید بر وحدت ملی، ادامه راه و آرمانهای رهبر شهید و امید به آینده بود.
پلاکاردهای نصب شدهای با مضامین «با دلی آرام آقا، تا خرامان میرود، جان ایران میرود» ، «مظلوم مقتدر به خدا می سپارمت»، «ما داغ دیدهایم ولی ایستادهایم» و « بیاد آرد شکوهت را دماوند ، شهید کربلای صبح اسفند» در مسیر حرکتی عزاداران نیز، این حال و هوای معنوی هر چند حزن آور اما امید بخش را دوچندان کرده بود.
حضور خیل کثیر خبرنگاران از رسانههای داخلی و خارجی نیز این حضور بینظیر مردم و ارادت عمیق آنان به رهبر شهید را به زیبایی به تصویر کشیده بود و بازتاب وداع با رهبر شهید را به رسانه های بیش تر کل جهان مخابره می کرد.
تفاوت دیگر این مراسم با شکوه با همه ی مراسم های دیگر در سطح جهان تا کنون، حضور هیئتهایی از کشورهای مختلف جهان بود که از دیروز با ادای احترام به پیکر حضرت آیتالله شهید سیدعلی خامنهای، مراتب تسلیت و همدردی خود را با ملت ایران ابراز کردند.
واما: هنوز به طور کامل انتظار پایان نیافته، اگر عمری باقی بماند برآنیم تا همراه با شما، مراسم امروز را متصل کنیم به وداع با پیکر رهبر شهید انقلاب تا شامگاه فردا یکشنبه 14 تیرماه که با شرکت همگانی در مراسم نماز بر پیکر آقای شهید ایران در پگاه یکشنبه اوج انتظار را تداعی بخشیم.
و باز اگر عمری باقی بماند، روز دوشنبه 15 تیرماه شاهد تشییع پیکر نازنین رهبر شهیدمان در پایتخت و روز سه شنبه 16 تیرماه در شهر مقدس قم و روز پنج شنبه 18 تیرماه در مشهد مقدس مشهد الرضا و در نهایت خاکسپاری امام امت در حرم مطهر ضامن آهو خواهیم بود.
انشاالله قرار است روز چهارشنبه 17 تیرماه هم شهرهای مقدس نجف و کربلا شاهد تشییع با شکوه قبله عالم مسلمانان و مستضعفان جهان باشد.
و اما تمام حس و حال پر اندوه و حزن اکنونم را خلاصه می کنم در سروده زیر، تقدیم به همه شما مشتاقان و عاشقان امامت و ولایت:
مملکت عزادار و زوار علی
این مملکت امروز، عزادارِ علی است
گلهای ادب، جمله ز گلزارِ علی است
سرمایه ما، از ادب و از هنر امروزنقشی است
که در گردش پرگارِ علی است
در خود ز چه رو لاله فرو برده پر و بال
انگار خجل از سر و دستارِ علی است
گفتند شقایق گل خودروست، چنین نیست!
در اصل، شقایق گلِ رخسارِ علی است
در قلب شقایق، اثر از بیرق مشکی ست
انگار عزادار و دل افگارِ علی است
گِل، عالم ناسوت و دل از عالم لاهوت
دل نیست گِل است آن که نه در کارِ علی است
هیهات بجز راه علی، راه بپوییم
رهرو نبوَد آن که نه زوّار علی است
